Prawie 80 procent ludności Japonii uprawia
Szintoizm i oficjalna liczba ludności hinduskiej w Japonii jest znikoma, ale
wiele wskazuje na tyle, aby stwierdzić, że japońska kultura jest produktem wedyjskiej
kultury. Około 5000 lat temu kultura wedyjska była rozszerzona na całym
świecie, a świat był rządzony przez króla w Hastinapurze lub New
Delhi. Kultura wedyjska jest źródłem i podstawą wszystkich filozofii,
które analizują pochodzenie egzystencji. Jest to najwyższa znana
instytucja naukowa i teologiczna. Była jedna flaga Bharata, tylko jedna
kultura Bharata, jeden naród zwany Bharata, jeden tron Bharata i jedno Pismo
Bharaty. W niektórych miejscach resztki kultury wedyjskiej są
bardziej wydajne. Ich obecność jest odczuwalna bardziej
bezpośrednio. Ale w innych miejscach resztki są słabe i trudniej
dostrzec. Podobnie jak czcicieli Słońca w Japonii. Wcześniej była to część ogromnej
masy ziemi na Pacyfiku, ale przez ruch ziemi i morze stało się małą wyspą. W
starożytnej ziemi w Japonii, byli czcicielami Boga Słońca Vivaswan. Po
każdej Yudze jest zmiana na lądzie i na morzu. Jest jeden rozdział na ten
temat w Pratisarga Parva w Bhavishya Puranie, który mówi o tym, jak ziemia i
morze zmieniają się pod wpływem czasu. W ten sposób potop Noego opisany w
Biblii miał miejsce. Został opisany
jako wielkie rozpuszczenie jako pralaya, ale była to tylko zmiana yugach.
BÓSTWA
Pan Wisznu - Wisznu jest uważany za najwyższego w
Vedach i wszystkich tekstach wedyjskich. W Japonii, Wisznu pojawia się w
różnych wersjach. Nazwa Wisznu jest w transliteracji jako Bichnuten (Wisznu
= Bichnu = Bichnuten). Wisznu ma wiele różnych nazw w Japonii jak Narasha (Narayana 那羅延天 ) i Narcshahmsa (Narsihma 婆藪天 ). Pan Kryszna, który jest Wisznu,
pozostaje w najwyższej siedzibie Golok Dham lub Gokula w transliteracji
występuje jako Gaikongobuin . ![](../_Media/MED201702042438D144DFB93F361D.png)
Pan Garuda - przewoźnik
Wisznu, który jest orłem, w transliteracji japońskiego panteonu znany jest jako Karura. Pismo
takie jak Garuda-Purana i Garud-Upaniszady są dedykowane do niego. ![](../_Media/MED201702042616B8C098685AEF0F.png)
Bogini Lakszmi - Wieczna małżonka
Wisznu lub Bichnuten, Lakshmi, która jest również znana jako Katyayani jest w transliteracji
znana jako Kutukuden . Ona jest ekspansją najwyższej
energii rozkoszy zwaną Shrimati Radharni a zatem służy Radharani z wielkim
oddaniem i miłością, towarzysząc jej w różnych rozrywkach. ![](../_Media/MED2017020426540AA1E419E26843.png)
Pan Brahma - Brahma Brahma pojawia się w japońskiej
tradycji jako Bontea (Brahma = Bonma = Bontea). Choć Brahma jest często uznawany za
twórcę wszechświata i różnych istot, Purany opisują go jak rodzi się z lotosu wyrastającego
z pępka boga Wisznu. Jest on pierwszym Acharya Brahma-Madhva-Sampradayą
który miał wielką wiedzę Wed od samego Kryszny. Sampradaya która pochodzi
od niego jest najbardziej autentyczną platformą wśród czterech innych do
zdobywania wiedzy. ![](../_Media/MED2017020427498051B74AA4A43A.png)
Pan Shiva - Shiva jest największym
wielbicielem Pana Kryszny. On jest dobrze znany w kulturze japońskiej
jako Daikoku (dosłownie bóg ciemności), który jest chińskim i
japońskim odpowiednikiem indyjskiego Mahakala, inną nazwą Śiwy. Maheśvara . Transliteracja
w Japonii jako Makeishura 摩醯首羅 . Pan
kosmicznej destrukcji. W Japonii, Śiwa jest w różnych formach, w
tym daikoku 大黒天 , Daijizaiten 大自在天 i Ishanaten 伊舎那天 . Daikoku jak Mahakala jest
bogiem patrona rolników i chłopów. On jest identyfikowany z postacią
Shinto Okuninushim bez Mikoto. W zachodniej Japonii, Daikoku jest
identyfikowany z ochroną pól ryżowych i czczony jako bóg rolnictwa. Na
piersi ma złoty dysk słoneczny a w ręku trzyma magiczny młotek (z męskich i
żeńskich symboli), który spełnia wszystkie życzenia. ![](../_Media/MED20170204292131E7DF97FFFB97.png)
Makara - w sanktuarium Kotohira na
wyspie Sikoku, żeglarze czczą boga zwanego Kompera , który w
sanskrycie oznacza krokodyla, Kumbhira. W czasach wedyjskich, gdy Indra
był bogiem nieba, Waruna (wedyjski bóg wody) stał się bogiem mórz i pojechał na
Makara, który był nazywany "potwornym wodnym pojazdem". Makara był
przedstawiany zazwyczaj jako pół ssak i pół ryba.
![](../_Media/MED201702042956F62830C62525E5.png) Bogini Chaja - Chhaya oznacza
cień. Znana jest jako Amaterasu - O-mi-kami (天照大神lub天照大御神) w
Japonii. Chhaya jest również uosobieniem bogini cienia, małżonka Suryi, boga
słońca. Znana jest również jako Vivaswaswanini. Ona jest cieniem lub
odbiciem Saranyu, pierwszej żony Suryi. Chhaya urodziła się z cienia Sanjny
i zastąpiona Sanjnę w jej domu, po tym jak porzuciła męża. ![](../_Media/MED2017020430326B6B49C18791D7.png)
Pan Jama - Indyjski Yama, bóg śmierci, jest najbardziej strasznym
bogiem Japonii pod nazwą Emma-o, króla piekła. Jest on
jednym z dwunastu mahajanów, wielkim wielbicielem Kryszny. On jest synem
Boga Słońca i Sharayu, bratem Yami i Pana Shani. ![](../_Media/MED201702043100F3EA56EAF01A23.png)
Bogini Saraswati - indyjska
bogini wiedzy, mowy, sztuki i muzyki, Saraswati, nazywana Benten (dosłownie
bogini mowy), wiele kapliczek jest poświęcone jej wzdłuż wybrzeży morskich i
obok jezior i stawów. Ona jest zawsze związana z Wedami i objawia się jako
rzeka Saraswati. ![](../_Media/MED201702043128AC61826584D26D.png)
Lord Ganesha - Ganesha jest półbogiem
z głową słonia znanym jako niszczyciel zła. Zyskuje siłę, aby zniszczyć
ciemność w trzech światach, umieszczając lotosowe stopy Pana Kryszny na jego
głowie. On jest synem Śiwy i liderem jego armii. ![](../_Media/MED2017020431594031BCE930AB51.jpg)
Vishvakarma - Boski
architekt wymieniony w Rygwedzie, Vishvakarma, który zaprojektował i zbudował
świat, został uznany w starożytnej Japonii jako bóg stolarzy, Bishukatsuma . On
jest inżynierem półbogów. ![](../_Media/MED2017020432325C5DD3F37AA8A0.png)
Pan Waruna - bóg morza indyjski Waruna, jest
czczony w Tokio jako Sui-ten . Suiten jest wodnym półbogiem.
Pan Indra - Indra jest
również znany jako Taishaku , strażnik Wschodu. Taishakuten jest
liderem wśród bogów. On jest wielkim półbogiem i czcicielem Najwyższego
Pana Kryszny. Jest także półbogiem deszczu i piorunów. ![](../_Media/MED2017020433289988562B15FAA8.png)
Pan Agni - Ka lub SE . Agni
jest bogiem ognia i spożywa ofiary ogniowe oferowane Najwyższemu. Znany
jest jako most łączący pomiędzy Najwyższym Panem i braminami, którzy organizują
ceremonie ofiarne. Znany jest również jako Yadgyadevata ten, kto
reprezentuje Pana Krysznę w Yadgya-bhumi. ![](../_Media/MED201702043358F52C1E90DA897B.png)
Pan Vayu - Znany jako Fu . On
jest półbogiem wiatru. Vayu wcielony jako Hanuman, Bhima w tym wieku Kali,
pojawił się jako Śrila Madhavacarya ustanowił autorytet Wed i Shri Brahma
Sampradayę która jest najwyższą władzą w hinduizmie. ![](../_Media/MED201702043423EC286BA2642D41.png)
Pan Kartikeya - On był znany
jako Hachiman w starożytnej Japonii. Karthikeya jest
lokalnym bogiem wojny. On jest dowódcą naczelnym wojsk dewów. Jest
także głównym bóstwem sekty Kaumaram w hinduizmie. ![](../_Media/MED2017020434552DBA866A909552.png)
Bogini Kali - Kali jest
ekspansją Durgi, która pochodzi z Shrimati Radharani. Posiada taką
straszną postać by straszyć demonów. Ona służy Radharani, zdobywa jej
łaskę i siłę. Ona ma kobiecy boski charakter. Ona jest znana
jako Izanami (伊弉冉lub伊邪那美) w Japonii.
![](../_Media/MED201702043604FE1A685B5E1615.png)
Nawagraha - nawagraha - dziewięć
kontrolujących półbogów dziewięciu planet czczeni aby otrzymać pomyślne wizje. Są
oni związani z astrologią.
Dwanaście Adityas - są to Waruna,
Mitra, Aryama, Bhaga, Amshuman, Dhata, Indra, Parjanya (Sawitri) Tvashtha,
Wisznu (Szef wszystkich Adityów) Pushya, Vivasvan. ![](../_Media/MED20170204372033478BF2A84FEF.jpg)
Bhudevi - Ona jest Boginią Ziemi. Ona
jest znana jako Ame-no-Uzum (天宇受売命lub天鈿女命) w Japonii. ![](../_Media/MED2017020437493B81CE5B5E0AEE.png)
Hanuman - On jest wielkim wielbicielem Pana
Ramy, który jest inkarnacją (Avatarem) Wisznu, ekspansji Kryszny. On
zawsze intonuje imię Boga i tańczy z wielkim oddaniem. Znany jest
jako sanno (sanno, SANNOU) Gongen,
山王権現さんおうごんげん (król małp) w Japonii. ![](../_Media/MED20170204381312284DDE1E7341.png)
KONCEPCJA KARMICZNEGO
ODRODZENIA Aryjczycy przynieśli też ze sobą wiarę w
"wędrówkę" - bardziej znaną na Zachodzie jako reinkarnację . Umierasz
i odradzasz się z innym ciałem. Twoje odrodzenie w przyszłym życiu będzie
oparte na zachowaniu w poprzednim życiu (karmie). Wędrówka jest uznawana
przez wszystkie starożytne cywilizacje, pochodzi z Sanatana Dharmy. Gdy Buddyzm pojawił się wiele lat
później, to też podkreślał wiarę w reinkarnację, która nadal odgrywa ważną rolę
we współczesnej filozofii buddyjskiej - znana jako sześć sfer egzystencji. Buddyzm został
doprowadzony do wielu miejsc po tym jak został wyrzucony z Indii. Buddyści
przyjęli tradycje i wierzenia odpowiednich miejsc, aby głosić swoją filozofię,
zaczerpnęli również wiele pojęć z hinduizmu. Bhagvad-Gita i teksty prehistoryczne
Indii mówią, że zmieniamy nasze ciało, podobnie jak ubrania i odradzamy się
ponownie i ponownie. Podobne wzmianki są widoczne w starożytnych pismach
Shinto w Japonii jak Kojiki i Nihongi . Niektóre
tradycyjne historie, zwroty, ujawniają również wiarę w reinkarnację starożytnej
Japonii, która została wprowadzona do nich przez Ariów, szlachetne istoty. ![](../_Media/MED20170204385139A968C1911267.jpg)
Lilie wodne są wykorzystywane
jako symbol odrodzenia w kulturze japońskiej
|
|
MANDALA
Taizōkai Mandala (łono
świata) jest związana z ostateczną zasadą (RI 理 ) a Kongōkai Mandala (Diament
świata) z umysłem i inteligencją (chi 智 ). Nawet obecnie w wielu
japońskich Shingon Tendai dwie duże
Mandale są zazwyczaj montowane na drewnianych ekranach pod kątem prostym do osi
platformy obrazu. Mandala po wschodniej stronie jest Kongōkai Mandala, a
mandala po zachodniej stronie jest Taizōkai Mandala. Kongōkai Mandala
reprezentuje kosmiczną lub transcendentalną formę Buddy (Dainichi Nyora , pełnego
mądrości), natomiast mandala Taizōkai reprezentuje świat zjawisk fizycznych i
ostateczne zasady. ![](../_Media/MED201702043952618050DB423AEA.jpg)
VARNASHRAMA System kastowy Wed jest znany jako
Varnashrama Dharma. Składał się on z braminów (kapłanów, uczonych i
nauczycieli) na górze, a następnie Kszatrijów (królów i wojowników), vaiśyów
(rolników i kupców) oraz Sudrów (niższych klas, w tym rzemieślników). Inne
oddzielne klasy, "nietykalni", składały się z osób, które były
odrzucane przez społeczeństwo z powodu ich charakteru, zachowania i
pracy. Oni nie stosowali się do zasad obowiązujących i popełniali różnego
rodzaju działania grzeszne. Nazywani byli Anaryas. Nie byli w
rzeczywistości jedną z pięciu klas,
ponieważ nie byli częścią społeczeństwa. System kast, które zostały wprowadzone
znacznie później, dawał królom najwyższą pozycję w ale obie japońskie i
indyjskie struktury społeczne, wojownicy i władcy były jednym i tym
samym. Należą oni do klasy Kshtriya. Oba systemy miały cztery główne
kategorie osób, a te kategorie określały rodzaj pracy, ich zachowanie i
charakter. Zarówno indyjski system kastowy i japońska feudalna struktura
społeczna miała nieczystych ludzi, którzy byli poniżej najniższego szczebla na
drabinie społecznej. Klasa wyrzutków społecznych nazywała się hinin
(transliteracja od sanskryckiego słowa "hin", co oznacza niższy),
który obejmował skazanych przestępców, zwykłych zabójców i morderców. Japoński
samuraj i indyjski bramin, oboje byli uważani za najwyższą klasę. Innymi
słowy, zarówno indyjski system kastowy i cztero-warstwowa struktura społeczna
Japonii, służyła temu samemu celowi: Utrzymywali oni równowagę społeczną i
pożądany spokój.
![](../_Media/MED2017020441012C059BEAA827E7.jpg)
SYMBOL SWASTYKI Kyoji 卍 (skt. =
Svastikah) stał się jednym z najczęściej używanych symboli we wczesnym
buddyzmie. Niestety, wiele wieków później zostało przywłaszczone przez
nazistowskie. Niemiecki termin Swastyka pochodzi od sanskryckiego słowa Svastikah,
co znaczy "być szczęśliwy." Słowo macierzyste svasti można podzielić
na SU (SV), co oznacza "dobre lub dobrze" i Asti (ASTIKAH), co
oznacza "jest" lub "bycie". W współczesnych Indiach, słowo to
oznacza "pomyślny". W Japonii reprezentuje "posiadanie
wszystkich cnót" i jest używane jako symbol początku buddyjskiej wiary,
która została skradziona przez buddystów z indyjskiej doktryny.
![](../_Media/MED201702044152E1043806A5E816.jpg)
CZCZENIE ANTYCZNEGO LINGAM Obserwatorzy zauważyli niesamowite
podobieństwa między mitycznych elementami lingam indyjskich i japońskich opowiadań,
samoidentyfikacją jako "synów słońca" lub pochodzeniem od boga
słońca, podobieństwa kopców i kamiennych kręgów filarów, kurhanów, piramidalnej
architektury, sanktuarium, ikonografii i innych. Lingam jest
przechowywany w muzeum
Tagata niedaleko Nagoya w Japonii,
która jest istniejącym dowodem, który mówi o ukrytej historii Japonii. Japończycy czcili lingam który symbolicznie
reprezentuje Śiwę, największego wielbiciela Kryszny. Dlatego też mówi o oddaniu dla Pana Kryszny, który
jest obecny we wszechświecie. ![](../_Media/MED2017020442331E361550F7D6F5.jpg)
SYLABY NASIONA LUB BIJA-AKSHARA Sanskryckie sylaby nasienne są łatwe do
wykrycia w Japonii. Można je znaleźć na japońskich buddyjskich amuletach,
nagrobkach, rzeźbach religijnych, mandalach, grafice i innych obiektach,
zarówno starych, jak i nowych. W Japonii, ogólne określenie dla
"sanskrytu" jest Bonji ( 梵字 ) lub Bongo ( 梵語 ). Japońskie
słowo na sylaby Seed (nasiono) jest Shuji 種字 (sanskryt = Bijaksara). W
Japonii, sanskryckie sylaby nasienne są napisane w skrypcie o nazwie
Shittan 悉曇 (sanskryt = Siddham). Japońskie bóstwa
zazwyczaj przypisuje się szczególną sylabą nasienną, która jest często wpisana
gdzieś na posągu. Bóstwa mają również przypisane mantry (JP =
Shingon. 真言 ), które zawierają te sylaby nasienne - mantra
jest uważany przez Japończyków jako magiczne zaklęcie, modlitwa, tajny
specjalny chorał użyty do wywołania istoty boskości.
![](../_Media/MED2017020443290A5472F408EC3B.jpg)
KUKAI 空海i I SANSKRYT W JAPONII W niektórych japońskich świątyniach,
bardzo starożytne manuskrypty w sanskrycie są zachowane w stanie
nienaruszonym. Zostały przywiezione z Indii i Azji Środkowej do Chin, a
stamtąd do Japonii. Tak więc, można łatwo stwierdzić, że sanskryt jest
oryginalnym językiem Japonii. Z biegiem czasu, w sanskryt został
zmodyfikowany, aby lepiej dopasować japoński leksykon. Od czasu Kukai i
Jōgon 浄厳 , japoński sanskryt tradycyjnie składała się z
50 fonetycznych dźwięków ( 五十字門 ). Wykres znajduje się
poniżej. ![](../_Media/MED201702044407B23B57D80931A8.jpg)
STRUKTURA ŚWIĄTYŃ
Kopuły w japońskich świątyniach są
trójkątne tak jak w hinduistycznych świątyniach. Technika ta, która jest
używana do budowy obu typów jest podobna. Trzymane są wielkie dzwony,
które emitują unikatowe pomyślne fale dźwiękowe. Fale te bezpośrednio wpływają
na nasze czakry, punkty energii w naszym organizmie. Świątynie w Japonii
są często ozdobione kwiatami i symbolami Swastyki. Ofiary ogniowe są
organizowane z udziałem wielu wielbicieli. ![](../_Media/MED2017020444536119EFFBEFE6E2.png)
OFIARY OGNIOWE
Homa w sanskrycie oznacza, że odnosi
się do rytuału, w którym ofiara lub jakakolwiek oferta religijna jest wykonany
w ogniu. Homa jest czasami nazywana "ofiarą rytualną". Homa,
wedyjski obrzęd ognia, ma zasadnicze znaczenie dla religii w
Japonii. Składa się on z mantry, mudry i mandali. W wedyjskich
instrukcjach rytualnych, podano niektóre instrukcje dotyczące mudr. Na
przykład, gdy kapłan wchodzi do komory, wkłada prawą dłoń w dół na jego lewej dłoni
pod kątem prostym i zamyka ręce. Ofiara ogniowa (Agni hotra) jest
kwintesencją rytuału wedyjskiego, podkreślając proces dwóch
transformacji. Artystyczne analogie tego rytuału są prezentowane
najwyraźniej przez Kapila Vatsyayan. ![](../_Media/MED2017020448009CFBD11809685A.jpg)
ABHISHEK Kolejny wedyjski obrzęd, który jest powszechnie praktykowany jest abhishek (konsekracja). Wtajemniczonym
podaje się eliksir do picia przed ich wejściem do pokoju . Wewnątrz,
umieszcza prawą stopę na słoniu, który reprezentuje Ganeśa, jest on remedium na przeszkody. Następnie nanosi
na ich rękach i na czole, a także na języku,
a potem połyka eliksir. YAKSHOWIE, GANDHARWOWIE, ASURY
I KINNAROWIE
Ashura (skt: Asura) - Demony, wrogowie dewów i Indry, z
którymi są one zawsze walczą. Oni żerują na gniewie i zazdrości. Przedstawione
niżej z Kofuku-ji Temple, Nara
( 8 wiek). Asura tutaj
jest postrzegany jako obrońca Dharmy. ![](../_Media/MED2017020445296B9A4C1AA4C93D.png)
Kinnara (skt: Kinnara) - Mają głowy ludzi
i ciała ptaków i koni. Mieszkańcy planety Kinnara mają takie same cechy jak
Garuda. Ich cechy cielesne są jak u człowieka, ale mają skrzydła. ![](../_Media/MED2017020449221A751337F7EAFE.png)
Dwanaście yakshów (Juni-Shinsho) - Yakshowie są wojownikami strażnikami
bogactw półboga Kuvery, i są oni również strażnikami skarbów i ogrodów. Yaksha,
w mitologii Indii klasy ogół życzliwy ale czasami złośliwy, kapryśny,
seksualnie drapieżny, a nawet zbrodniczy duch przyrody, który jest strażnikiem
skarbów, które są ukryte w ziemi i korzeniach drzew. Są to potężni magowie
i zmiennokształtni. Główny wśród yakshów jest Kuvera,
który rządzi w mitycznym królestwie Himalajów zwanym Alaka.
Yakshom często oddawano hołd jako opiekuńczym bóstwom miast,
dzielnic, jezior. Ich uwielbienie wraz z powszechną wiarą w Nagów - wężowe
bóstwa, kobiece bóstwa płodności i boginie-matki, mogą mieć swój początek wśród
wczesnych ludów Indii. ![](../_Media/MED2017020449572A3BEFBA2D8A26.png)
japońska
nazwa
|
sanskryt
|
Bikyara
Taisho
|
vikara la
|
Shotora
Taisho
|
Catura
|
Shindara
Taisho
|
Sindūra
|
Makora
Taisho lub Makura
|
Mahoraga
|
Haira
Tais h o
|
Pajra
|
Indara
Taisho
|
Indra
|
Sanchira
Taisho
|
Ś ā ªdilya
|
Anira Taisho
|
Anila
|
Anchira
|
Andira
|
Mekira
|
Mihira
|
Basara
Taisho
lub Bajira
|
Vajra
|
Kubira
Taisho
|
Ku m bhira
|
WPŁYW NA SZTUKĘ
Niektóre z materiałów włókienniczych w klasztorze
Horyuji i skarbcu Shosoin w Nara mają perskie wzory, pokazujące wpływ tego
kraju w Japonii w dniach 7 i 8 wieku. Wyjątkowy
przykład stylu malarstwa Indian Gupta można zobaczyć w freskach Złotej Sali
świątyni Horyuji. Można to
oczywiście przypisać do tego samego oryginalnego źródła jako malowideł
ściennych świątyń jaskiniowych Ajanta w Indiach. Najbardziej prymitywne malowidła w Japonii znajdują
się na ścianach komór grobowych form zbudowanych w Kyushu w okresie
prehistorycznym. Składają się one
głównie z totemicznych symboli i geometrycznych wzorów w kolorze czerwonym,
zielonym, białym i żółtym.
![](../_Media/MED20170204520868E1B04FC169C4.jpg)
GRY Popularna japońska gra Sugoroku i nadal
popularna w Japonii jest pochodzenia indyjskiego. ![](../_Media/MED201702045252BEE66EA67A1EE6.jpg)
PRACA I HANDEL Mogą być spory, że handel był główną
motywacją dla tych pierwszych kontaktów. Potwierdzają to znaleziska
paciorków i ceramiki, oprócz konkretnych odniesień w tekstach
historycznych. We wczesnych wiekach ery chrześcijańskiej,
chińsko-indyjskie obroty handlowe był przypuszczalnie znacznych rozmiarów. Według
dzieła średniowiecznych czasów, Yukti Kalpataru, informacji o przemyśle
stoczniowym, Indie wytwarzały wiele naczyń od 200 r p.n.e. do końca XVI wieku i
wykorzystywane były do sprzedaży w Japonii. Uprawa bawełny w Japonii były
wysyłane do Indii, którzy przypłynęli do brzegu prefekturze Aichi w 799 r. Aby
upamiętnić to wydarzenie, Japończycy nazwali miejscowość, gdzie rozbitkowie
Indyjscy wylądowali - Tenjiku; Tenjiku była japońską nazwą dla Indii, a
także oznacza Niebo.
![](../_Media/MED20170204543108C353EF7B9C64.png) TANIEC Według Terence Duke "The Gagaku”
tańce Japonii zawierają wiele ruchów pochodzących z indyjskiego Nata i chińskiego
„Chuan Fa". (Źródło: The Warriors: bodhisattwa.
Pochodzenie, Inner filozofia, historia i symbolika buddyjskiej sztuki walki w
Indiach i Chinach, str 206) Gagaku ( 雅楽 gagaku,
starożytna imperialna dworska muzyka i taniec, dosłownie "elegancka
muzyka") jest rodzajem japońskiej muzyki klasycznej, która została przedstawiana
w Sądzie Cesarskim w Kioto przez kilka stuleci. Ten rodzaj muzyki po raz
pierwszy był importowany do Japonii z Indii, jednak artystycznie różni się od
muzyki i w formie od indyjskiego Kathakali który jest terminem zarezerwowanym
dla muzyki ceremonialnej.
![](../_Media/MED2017020455131F9CEF1E29B6A4.png)
Na podstawie: http://sanatanadham.blogspot.in/2017/01/japan-phoenix-of-bharata.html
|